توکن های کاربردی، توکن هایی هستند که به طور خاص برای کمک به کاربران جهت استفاده از پلتفرم ها و خدمات مختلف طراحی می شوند. این نوع توکن ها بر روی بلاکچین ایجاد شده و معمولاً به طور بومی در پلتفرم هایی خاص استفاده می شوند.
توکن کاربردی Utility Token چیست؟
توکن کاربردی در دنیای ارز دیجیتال به توکن هایی اطلاق می شود که بر روی بلاکچین ساخته شده و کارکرد خاصی دارند. این توکن ها از طریق پلتفرم های مختلف ارائه می شوند و معمولاً برای اهداف مشخصی نظیر تسهیل تعاملات کاربران در شبکه ها و پلتفرم ها طراحی شده اند. برخلاف توکن های اوراق بهادار، توکن های کاربردی به عنوان ابزار مالی شناخته نمی شوند و بنابراین، مشمول مقررات و قوانین مشابه اوراق بهادار نخواهند بود.
نحوه صدور و استفاده از توکن های کاربردی
توکن کاربردی معمولاً در فرایندهای خاصی مانند ICO، IDO یا IEO صادر می شود. در این مراحل، سرمایه گذاران می توانند با پرداخت ارز دیجیتال یا ارز فیات، این توکن ها را خریداری کنند. هدف اصلی از صدور این توکن ها، تشویق کاربران به مشارکت فعال در پلتفرم ها و قدرت بخشی به شبکه های مختلف است.
توکن کاربردی می تواند برای انگیزه دهی به کاربران جهت مشارکت در فعالیت ها و استفاده از ویژگی های خاص پلتفرم ها به کار رود. به عنوان مثال، ممکن است یک پلتفرم از کاربران بخواهد که تعداد مشخصی توکن در اختیار داشته باشند تا بتوانند در برخی فعالیت ها مشارکت کنند یا به ویژگی های خاص دسترسی پیدا کنند. همچنین، توکن های کاربردی می توانند به عنوان پاداش برای انجام وظایف یا ارائه خدمات در پلتفرم مورد استفاده قرار گیرند.
محدودیت ها و کاربرد خاص توکن های کاربردی
استفاده از هر توکن کاربردی معمولاً محدود به اکوسیستم خاصی است که برای آن طراحی شده است. این بدان معناست که توکن های کاربردی تنها در پلتفرم هایی که برای آن ها ایجاد شده اند، قابل استفاده خواهند بود. به عنوان مثال، ممکن است در آینده یک شرکت مانند اوبر توکن کاربردی خود را داشته باشد که کاربران از آن برای پرداخت هزینه های سفر در شبکه اوبر استفاده کنند.
توکن های کاربردی به طور کلی به عنوان وسیله ای برای سرمایه گذاری طراحی نمی شوند، بلکه هدف آن ها تسهیل تعاملات کاربران و ارتقاء تجربه استفاده از پلتفرم های خاص است.
نظارت و مقررات بر توکن های کاربردی
کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) به طور مداوم بر توکن های کاربردی و اوراق بهادار نظارت دارد. این نهاد از آزمون هاوی برای تعیین این که آیا یک توکن خاص به عنوان اوراق بهادار یا توکن کاربردی شناخته می شود، استفاده می کند. توکن های کاربردی به دلیل عدم در نظر گرفتن آن ها به عنوان قراردادهای سرمایه گذاری، تحت همان قوانین و الزامات اوراق بهادار قرار نمی گیرند.
مثال هایی از توکن های کاربردی مشهور
- 0x (ZRX)
پروتکل 0x یک پروژه منبع باز است که امکان تبادل توکن های مبتنی بر اتریوم را به صورت همتا به همتا فراهم می کند. هدف اصلی این پروتکل، ارائه یک تبادل غیرمتمرکز و بدون نیاز به اعتماد برای توکن های سازگار با ERC-20 است. - Augur (REP)
Augur یک پلتفرم پیش بینی غیرمتمرکز است که به کاربران این امکان را می دهد که پیش بینی هایی در مورد نتایج رویدادهای دنیای واقعی ایجاد کنند و روی آن ها شرط بندی کنند. توکن Augur (REP) برای پاداش دادن به پیش بینی کنندگان دقیق و سازندگان بازار استفاده می شود. - Golem (GNT)
Golem یک پلتفرم ابرکامپیوتر غیرمتمرکز است که به کاربران این امکان را می دهد که قدرت پردازشی خود را به دیگران اجاره دهند. توکن Golem (GLM) برای پرداخت هزینه خدمات و منابع محاسباتی در این پلتفرم استفاده می شود. - Basic Attention Token (BAT)
توکن BAT یک توکن مبتنی بر اتریوم است که در مرورگر Brave برای کسب درآمد از توجه کاربران استفاده می شود. کاربران برای مشاهده تبلیغات در این مرورگر با توکن های BAT پاداش می گیرند.
بیشتر بخوانید: شبکه هدرا Hedera چیست؟
